In Memoriam Bert Blom, geb.18-04-1954 / † 21-04-2012

Op de foto in het Memoriam kijkt Bert vrolijk, want hij was in de natuur. Buiten de natuur kijkt hij anders, zoals je ziet.

Hij was vooral een hele lieve man achter een uiterlijk waar integriteit, serieusheid, degelijkheid, betrouwbaarheid, kritisch waarnemen en een ongelooflijke betrokkenheid met hoofdletters op stond geschreven.

Zijn Amsterdamse humor werd niet altijd begrepen, maar was verrassend en een heerlijk tegenwicht voor de ernst.

Zijn leven heeft hij gegeven, naast aan zijn gezin en goede vrienden, vooral aan de Mensheid:
-  het verbeteren van de omstandigheden van mensen die hulp kunnen gebruiken (Binnen- en Buitenland);
-  het bezig zijn met innovatieve oplossingen voor logistieke problemen in veel verschillende organisatorische omgevingen, zoals de
Gezondheidszorg (genetwerkte Zorg, Zorg op Maat, zonder Meerkosten)
- als directeur van dotMed bv vooral gericht op de menselijke maat in Ketenzorg in de eerste lijn

Zijn oorspronkelijke keuze voor fysisch geografie lag wel het dichtst bij zijn hart; het hamertje altijd bij zich. Zijn laatste vakantie in Zuid Afrika, samen met Elsbeth, was ook een terugkeer naar de natuur en de oorsprong van het of zijn zijn.

Bert vragen voor onze projecten was een makkie: hij zou toch Ja zeggen. Hij was altijd betrokken bij Zorg, altijd bezig met “hoe kan het anders”, maar ook met Zorg voor het leven op onze aarde. Dat mensen aan het einde van hun leven, weggestopt in hutjes, zonder goede zorg en goede voeding, moesten weg teren, was niet acceptabel voor hem. Het Hospice kreeg zijn hart. Hij heeft gelukkig geen gebruik hoeven maken van een Hospice; die werd om hem heen gemaakt.

Bert is zonder pijn, te midden van de mensen waar hij zielsveel van houdt, overleden: op dat tijdstip ging plots de zon schijnen en vlogen de tortelduifjes eindelijk weg van het raam.

Onze harten zijn bij Elsbeth, Annemieke en Jantine, hun partners en de kleinkinderen.

Het lijkt erop alsof er weinig gebeurt met en binnen onze Stichting. Niets is minder waar.
Je kunt zelfs zeggen dat de sociale media en de website door andere activiteiten er een beetje bij inschieten. Naast ernstige ziekten van enkele bestuursleden speelden prioriteiten een rol. De meeste activiteiten zaten in het zoeken naar funding; gewoon geld krijgen dus. Een aantal bedrijven hebben duidelijk een duit in het zakje gedaan, zoals DWA (zie foto), M&I, DotMed, Brinkmans v.o.f. en ID Launch; deze  heeft de site weer gratis geupdate. Ook was er een zeer forse donatie van een particulier.

Deze donaties zorgen ervoor dat:

-       de school een jaar huur krijgt en de resterende middelen voor het onderwijs kan gebruiken

-       4 (vrijwillige) leerkrachten een jaar lang hun gezin kunnen voeden

-       het storten van de vloer van het Hospice kan worden gedaan.

Wij zijn op zoek naar een ambassadeur die past bij onze Stichting en onze projecten, met wie wij verwachten meer toegang te kunnen krijgen tot de grote media. Er zijn diverse kontakten gelegd, o.a. met Stage Entertainment, die onze projecten heeft aangemeld bij de Postcodeloterij. Er is een publicatie verschenen in de Nieuwsbrief van de Mantelmeeuw, een Hospice in Woerden. De Gooise Ziekenhuizen hebben een samenwerkingsverband met het St. Francis Hospital in Chipata en ons bestuurslid Leon is gevraagd een aantal projecten van hen in april te bezoeken. Wij gaan hem vragen in zijn vrije tijd aldaar te gaan overleggen met de lokale aannemer en het bisdom. De bedoeling is dat wij gaan starten met het storten van de vloer. Afhankelijk van nieuwe gelden kunnen wij dan langzaam of snel het Hospice realiseren.

Jouw hulp bepaalt het tempo!!!

Daarnaast is het zo dat het Architectenweb het hospice project op de site heeft gepubliceerd!

http://www.architectenweb.nl/aweb/redactie/redactie_detail.asp?iNID=26799

Duurzaam bouwen begint in Chipata Zambia.

De hospice is een bijzonder project. Een intensieve en integrale aanpak op het gebied van klimaat, energie, constructie, fysica en architectuur heeft geleid tot een bijzonder duurzaam plan. Het is een comfortabel verblijf voor 24 tot 48 mensen met een CO2 footprint kleiner dan van een gemiddeld Nederlands huishouden.

Meer zorg met minder energie.

Het gebouw bestaat uit een aantal slaapvertrekken en voorzieningen die geplaatst zijn rondom een centrale kern waar plaats is voor de staf en opslag van hulpmiddelen en medicatie. De ronde corridor die het geheel verbind biedt tevens ruimte voor familie en bezoekers.

Door de centrale organisatie is het gebouw zeer efficiënt; het is overzichtelijk voor de verpleegkundigen waardoor er minder personeel aanwezig hoeft te zijn. Daarnaast zorgt de ronde vorm van het gebouw voor minder onderhoud en een lager energieverbruik. Samen leidt dit tot een reductie van de gebruikskosten.

Duurzaam en lokaal

Lokale omstandigheden zijn van belang voor een duurzaam gebouw. Het feit dat de hospice in een subtropisch klimaat gebouwd wordt heeft veel invloed op het ontwerp. Om hier een prettig binnenklimaat te creëren zonder elektrische middelen als een ventilator of airconditioner is een goede natuurlijke ventilatie belangrijk. De vorm van het gebouw is hierop aangepast. Daarnaast wordt gezorgd voor zoveel mogelijk indirect daglicht en zo weinig mogelijk kunstlicht. Voor de elektriciteit die toch nog nodig is, zoals voor de koelkasten en verlichting, wordt gebruik gemaakt van zonnepanelen. Verdere maatregelen om het plan nog duurzamer te maken zijn een eigen watervoorziening en septic tanks.

Naast het gebruik van hightech middelen, zoals zonnepanelen, wordt zoveel mogelijk gebruik gemaakt van low-tech oplossingen. Dit doen we omdat we de hospice met lokaal beschikbare  materialen en mensen willen bouwen; de hospice wordt door en voor de lokale gemeenschap gebouwd. Lokale mensen worden opgeleid in de ambacht van het bouwen en het runnen van het hospice. Lokaal personeel zal dan ook het hospice draaiende gaan houden.

Zonnige toekomst

Duurzaam bouwen is een grote kans voor Afrika. Door de grote bouwopgave die gepaard gaat met de economische ontwikkelingen in het land duurzaam aan te pakken kan dezelfde grote stap voorwaarts gemaakt worden zoals die zo succesvol gedaan is met de telefonie. In één keer het mobiele systeem in gebruik nemen zonder eerst de infrastructuur voor de vaste (verouderde) telefoonlijnen aan te leggen. Zo ook kunnen zij voorlopen op het gebied van duurzaamheid en klaar zijn voor de toekomst terwijl de westerse wereld last heeft van verouderde gebouwen en steeds duurder wordende olie consumerende steden.

De hospice kan een eerste stap zijn in deze duurzame ontwikkeling van Afrika; iets om trots op te zijn.

De Amsterdamse bureaus Blok Kats van Veen architecten en Elstudio zoeken in hun projecten altijd naar interculturele samenwerking waarin Europese en Afrikaanse kennis wordt gedeeld. Andere projecten in Afrika zijn o.a. een duurzaam nieuwbouwplan voor de Universiteits Campus Mouila in Gabon, een park voor het stationsgebied Caïro in Egypte, een pediatrische kliniek in Rwanda en duurzame betaalbare woningen in Zuid Afrika.

Nu we weer terug in Nederland zijn, na ons werkbezoek aan Zambia, hebben we niet stilgezeten. De kennis die we hebben opgedaan in de verschillende afspraken hebben we gebruikt om nog eens kritisch naar het ontwerp te kijken. De informatie over de beschikbare bouwmaterialen en manieren van bouwen hebben we gebruikt om het ontwerp verder uit te werken en op sommige punten aan te passen zodat het nog beter past binnen de lokale omstandigheden. De hoofd ideeën achter de hospice zijn gelijk gebleven terwijl het ontwerp eenvoudiger van opzet en compacter is geworden. Daarnaast zijn er typische lokale ontwerpoplossingen overgenomen, zoals het buitenom het gebouw aanleggen van alle leidingen en warmwatervoorzieningen.

De volgende stappen die we gaan zetten zijn het verder uitwerken van de duurzame technische installaties en daarna het vinden van de beste partijen in Chipata om het gebouw mee te gaan realiseren.

We hopen dat dit voorspoedig zal verlopen en we snel aan het bouwen kunnen gaan.

Erno en Robert

Hierna een afspraak in Katete bij het St. Francis Hospital waar we worden rondgeleid door de Engelsman John die al enkele jaren de opzichter is van de bouwwerkzaamheden daar. Hij weet veel te bereiken, wat resulteert in bouw en renovatiewerken van een hogere kwaliteit. Het bezoek was inspirerend en zeer bruikbaar.

Uiteindelijk bezoeken we de locatie samen met fr. Matthias, Guillaume, Adriaan en Barbara. Ondanks dat het mais manshoog staat hebben we toch een goede indruk van de plek gekregen en hebben we de locatie op film vastgelegd. Later, als het maïs geoogst is, zal Guillaume opzoek gaan naar de piketten.

Adriaan, een Nederlandse student gaat langs bij Pater Henk, die uit de archieven van de diocese nog oude kaarten van de locatie boven water weet te halen.

De volgende dag om 5:00 ‘s ochtends vertrekt de bus naar Lusaka, de hoofdstad van Zambia. Na even uitgerust te hebben in het hostel werken we (veel bellen) aan het programma voor de komende twee dagen.

Na een snel ontbijt gaan we op weg naar de Nederlandse Ambassade waar we een afspraak hebben met Peter de Haan, Eerste Secretaris en o.a. betrokken bij gezondheidsprojecten in Zambia. We hebben het project toegelicht. Enthousiaste reactie en afgesproken contact te houden over het verdere verloop van het project. Hierna gaan we meteen door naar de University of Zambia waar we een afspraak hebben bij de Dean van de Faculteit Engineering en een staf lid. We hebben een aantal nuttige tips en interessante contacten gekregen voor het project.

Na de lunch op de campus vertrekken we naar de Our Ladies Hospice waar we een erg leerzame rondleiding krijgen van zuster K. Het heeft ons een goed beeld gegeven van wat nodig is voor een hospice in Zambia, qua functies en faciliteiten.

We bezoeken ook nog Suntech, een leverancier van alles wat nodig is voor het gebruik van zonne-energie, gerund door Nederlanders. Wij hebben veel informatie gekregen over specifieke toepassing van zonne-energie in Zambia. Ook bezoeken we een grote   staal-leverancier.

Inmiddels zit ons werkbezoek er op. We hebben in een korte tijd veel geleerd en veel informatie gekregen.

Voor ons bezoek aan de bouwplaats van het Benedictijner klooster ‘Porta Coeli’ net buiten Chipata haalde Guillaume ons op met de auto van Barbara. Na ca. 20 km hobbelen over een weg door een fantastisch landschap bereiken we het zeer fraai gelegen klooster in aanbouw.

De opzichter uit Santa Lucia gaf veel uitleg over de bouw. Erg leerzaam. Als verwacht erg anders dan in Nederland maar erg goed om de uitleg te krijgen en de bouwvakkers aan het werk te zien. Ook goed om te zien hoe veel materialen als steen en staalconstructies lokaal gemaakt worden. Duidelijk is dat er gebrek is aan goed gereedschap. Zorg ervoor dat men een winkelhaak en waterpas krijgt.

We misten hier wel erg het klimaat passend bouwen en dat was binnen goed te merken aan de warmte die niet weg kan. We hebben metingen gedaan van temperatuur en luchtvochtigheid. Gisteren ook metingen gedaan bij en in een gebouw dat veel comfortabeler aanvoelde.

Bij het arriveren bij het klooster had de auto al minder vermogen dan normaal en we stonden na vertrek dan ook na 5 minuten stil. De meters gaven aan problemen met het koelsysteem, maar uiteindelijk viel het mee en zat de dieselpomp vast. Barbara ook weer opgelucht dat haar auto toch nog wat langer mee kan.

Na een heerlijke lunch bij Guillaume en zijn vrouw hadden we een afspraak bij de City Council, afdeling stadsplanning, meneer Djinga Djinga. Na een korte toelichting van het project en het laten zien van de tekeningen legde hij de procedure uit en wat we moeten indienen om goedkeuring te krijgen voor de bouw. Zelfs de tekening van de kavel werd in een ander kantoor snel gevonden en op A2 formaat gekopieerd. Alle informatie die we voor dit moment wenste te krijgen kregen we sneller dan bij een Nederlandse gemeente.

Later nog een afspraak met een lokale aannemer. Ook hij kon veel vertellen over de manier van bouwen in Chipata en technische vragen beantwoorden. Ondanks dat we hem niets kunnen beloven over betrokkenheid bij het project wil hij graag op basis van onze tekening een inschatting maken van de totale bouwkosten.

Inmiddels is het dinsdagavond en tijd voor een goede nachtrust. Morgen weer een volle dag met afspraken en bezoeken.

en geverifieerd. De architecten gaan in maart terplaatse polshoogte nemen en kijken wat er lokaal aan materiaal en kennis is. Leon heeft het stokje doorgegeven aan twee vrijwilligers die er niog een paar jaar gaan werken Van deze twee heeft er een ervaring met bouwen in Afrika. De continuiteit lijkt gewaarborgd.

NU NOG DE FINANCIËN.

En hier de tekeningen:

Het is nu het regen seizoen. Dat heeft een enorme impact op de mensen, los van de verhoogde kans op malaria en andere ziektes storten ook veel huisjes ed door de enorme regenval in elkaar.

Twee weken geleden is tijdens de regen en storm het dak van het kleine gebouwtje van de school ingestort, wat een pech!

En wat nog erger is: de ‘toiletten groep’ is helemaal ingestort. Dus niemand kan naar  het toilet!

Wij zijn gewend dit alles direct te laten repareren. Maar als je geen geld hebt????!!!

Het gaat hier om een bedrag van 175,– euro.

Aangezien er snel gehandeld moest worden heeft het bestuur besloten om de reparatie uit eigen zak voor te schieten.

Gaten voor de toiletten